Effe dimmen

Inmiddels probeer ik bij te komen van de onvoorstelbaar goede ontvangst van de biografie. Ik sta op nr. 4 van de meest gekochte boeken in de NRC, in Het Parool op nr.2 (het boek over Trump verslaat me nog!) van de non-fictie. De tweede druk werd op volle stoomkracht bijgedrukt. Het aantal verzoeken om optredens in boekhandels en literaire centra is niet bij te houden: soms treed ik tweemaal op één dag op. Een erg prettig interview had ik vrijdag in het plaatje Amen bij Assen, waar ik terecht kwam in een lieflijke zaal die De literaire hemel heet. Genoten heb ik ook van de radioprogramma’s, bij Opium heel persoonlijk met Annemieke Bosman, spannend in de Taalstaat, en opwindend bij OBA-live met Theodoor Holman, die oprecht geïnteresseerd is in de 19e eeuw, en zowat struikelde over zijn enthousiasme:

OBA-live Theodoor Holman

Op 27 januari was de publieke presentatie in de bomvolle Lutherse kerk. Louis van Lennep, betachterkleinzoon, trad met ongelooflijk veel schwung op als Van Lennep zelf. Ik interviewde hem, zoals ik jaren geleden in het boek De geest van de dichter op papier gedaan heb. Het voelde alsof ik met Van Lennep zelf sprak. Louis heeft dezelfde geestigheid en welbespraaktheid, dezelfde sprankelende ogen. Zie hier een stukje van het interview:

Louis van Lennep als Jacob van Lennep

Atte Jongstra sprak een buitelende karakterisering van de negentiende eeuw uit, Hans Renders schetste de mogelijkheden van een biografie, Dik van der Meulen nam mij de maat. Er waren ook liederen van Van Lennep, gezongen door de bariton Job Hubatka (ook een betachterachterkleinzoon) en begeleid door Joan Berkhemer:

Job Hubatka en Joan Berkhemer: De veerman aan de Lek

Mijn lieve dochter presenteerde het geheel, dat een groot feest was voor me, ook door het enthousiaste publiek.

Maar dat alles ligt nu achter mij. Ik heb de Van Lennep-boeken die over mijn bureau zwierven keurig teruggezet in de aparte kast voor hem, ik heb de papieren aantekeningen gesorteerd en in een verhuisdoos bij elkaar gestopt, ik heb bij het Stadsarchief nog wat digitaliseringen van zijn handschriften aangevraagd, mapjes gemaakt voor brieven en voor recensies, ik heb een nieuwe  snellere computer gekocht want eerder durfde ik dat niet, bang als ik was dat er iets verloren zou raken. Presentexemplaren zijn verstuurd naar diverse archieven waarvan ik materiaal gebruikt heb. Het laatste boeket bloemen staat er verwelkt bij. De haarlok blijft wel nog in een doosje op mijn bureau liggen.

En nu voort…

weliswaar zit de duivel me niet op de hielen maar ik wil nu dat nieuwe boek schrijven over wat literatuur betekende in de negentiende eeuw. Ik ga duidelijk maken dat literatuur niet elitair was maar houvast en troost bood aan iedereen.

Advertenties

About maritamathijsen

Als emeritus hoogleraar ben ik verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Zie voor mijn publicaties op de website van de universiteit. In 2017 voltooi ik de biografie van Jacob van Lennep, die op 16 januari 2018 verschijnt, in het jaar dat Van Lennep 150 jaar dood is.

4 responses to “Effe dimmen”

  1. Jack Horneman says :

    Lieve Marita, wat een ongelooflijk leuk stukje proza heb je ‘als toegift’ aan ons gegeven. Je bent bijna ‘live’ te volgen in je beschrijving van wat er met je gebeurde en wat je gedaan hebt. Succes met je nieuwe uitdaging en hopelijk tot ziens. Jack

    >

  2. Dick Idema says :

    Ik was bij de presentatie in Amsterdam en deelde het enthousiasme. Zie uit naar het volgende boek over de betekenis van literatuur in de 19e eeuw. Inmiddels een ‘eigen bibliotheek’ van en over de 19e eeuw verzameld.
    Dick Idema, Zwolle

  3. Myriam Gommers says :

    Prachtig nieuws dat volgende boek… Heb er nu al zin in!

  4. Jur Kingma says :

    Gefeliciteerd met het verschijnen van het boek. Gu en ik hebbe genoten van de presentatie in de Lutherse kerk.
    Nadat ik heb boek had gelezen heb ik het even laten bezinken.
    Wat ik er vooral in las was hoe van Lennep eerst helft van zijn leven probeert vast te houden aan de privileges van de regenten. Zijn grootvader en vader waren typische vertegenwoordigers van de regentenklasse. Die was eigenlijk bij de Bataatse omwenteling afgeschaft. Maar een heleboel zaken die toen formeel werden afgeschaft beleven nog lang informeel hun rol spelen. Ik denk dat pas met de omwenteling van Thorbecke het echte einde kwam van de regentencultuur. Jacob van Lennep heeft naar mij gevoel duidelijk moeite zich aan de nieuwe omstandigheden aan te passen. Hoewel hij belangstelling had voor de technische ontwikkelingen zie ik in uw boek geen contacten met leidende technische ondernemers uit die tijd zoals Paul van Vlissingen of Abraham Dudok van Heel.van de Koninklijke fabriek of een Amsterdamse ondernemer als Christiaan Verveer. Mogelijk gold ook hier een sociale kloof. Zijn bezoeken aan Engeland hebben hem ongetwijfeld de ogen geopend voor de vorderingen van de techniek. Terwijl een deel van de Engelse elite de techniek omarmde was dat in Nederland veel minder het geval. Een selfmade ingenieur als Sir John Hawkshaw kon als parlementslid en grondbezitter eindigen. Hawkshaw was de raadgevende ingenieur bij de aanleg van het Noordzeekanaal. Zijn Nederlandse evenknie Justus Dirks was typisch iemand van de militaire academie.
    Wij kijken uit naar uw nieuwe boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: